Çeviri: gitarisyen 07 Mart 2011
İyi seyirler...
GEÇEN YILIN KARI YAĞIYORDU
Hiç kimse zamanını tam olarak söyleyemez, ancak çok uzun zaman önce...
...eski kil zamanlarında bir oyun hamuru ülkesinde-
Görüyorsunuz! Size bir turnabalığının öyküsünü anlatmak istiyordum.
Bilirsiniz, bu hikâyede olanlar olmasını istediklerinizdir.
İşte, buraya şunu koyarsın, oraya bunu koyarsın.
Diyelim ki, bir zamanlar iki hoş, sevimli kişi karşılaşmış-
Ah! Ve bunlar, çok fazla heyecanlanmış.
Hayır. Veya bakın, değirmenci.
Değirmenci karar vermiş ve-
Size onunla ilgili böyle bir hikâye anlatamam!
Ya da...
...bir fincan sonsuza dek zincirlenmiş olarak-
Neyse, bu da konuşmaya değmez.
Vatandaşın biri karpuzu çok fazla severmiş.
Hatırlatın da bunu da yarın anlatayım, tamam mı?
Sessiz olun!
Sessiz, sessiz, sessiz!
Bütün bunlar tanıtımdı.
İşte size anlatacak olduğum şey.
Kullanışlı şekilde bir araya getirilmiş yamalarla dolu.
Tam da benim gençliğimdeki gibi.
Hey, nereye gittin?
Onun hakkında bir masal anlatmak istiyordum. Onu bir çar yapmak istiyorum.
Fakat benim konsantrasyonumu bozdu.
Yine şu kemikler, köpekler, bu fincanlar... Hey, fincan nerede? Ne masal ama!
İşte orada!
Bu sefer gerçekten anlatıyorum.
Çok çok uzun zaman önce, bir oyun hamuru ülkesinde-
Bekle, sakın kaybolma, tamam mı?
Bir...
...kartal adam varmış.
Hiçbir şey anlamıyorum!
Bazı harfleri ve rakamları telaffuz edemese de...
...o bir işçiymiş.
Kesinlikle!
Ancak, aylaklık etmeyi çok severmiş.
Sert ve otoriter bir karısı varmış.
Yılbaşına yakın bir zamanda...
...her neyse, kocasını Noel ağacı almaya göndermiş.
Pekâlâ, beni gönderdiyse öyle olsun. Ne demişler:
"Noel ağacı olmadan yılbaşı nedir ki?"
Neden orada sürünüyorsun? Neden kendi boyuna göre ölçüyorsun?
Eğer gönderildiysen, o zaman ağacı kes.
Küçük, anlıyor musun? Yetmeyecek.
Tamam, bu farklı bir şey. İşte buyur: Köknar ağacı kraliçesi. Bütün ev için.
Sinsice ilerliyor.
Neden gizlice ilerliyorsun?
Kapa çeneni! Hayvanı görüyorsun, değil mi?
Onu yakaladığım zaman...
Ne hayalperest ama!
Soylu bir hayvan.
Kürkü, eti... Onu tavada kızartacağım.
Hayır, onu kasaba panayırına götürsem daha iyi.
Orada birçok aptal hayvan var ama sadece birkaç tavşan var.
Kim tavşan almak ister? Tavşan! Tavşan!
Kim bir tavşan istiyor? Yeni yakalandı!
Ama bu yetmez.
Hâlâ yetmez.
Eğer ben böyle iyi bir tüccarsam, bu sıska eşe neden ihtiyacım var ki?
Yeterli değil.
Tanıştırmama izin verin, karım.
Böyle bir eşle sana belki de bir saray gerekiyor. İşte.
Hayır, hayır. Ya da böyle.
Hayır, hayır! Bu!
"Yetmez" diyorum. Yetmez!
Belki sen beyaz taştan bir saray istiyorsun, ya da belki...
...kâselerle dolu bir ev.
Kes! Bu değil.
Başka bir ev yapacağım.
Umut dolu. Hoş. Güzel.
Dişimle tırnağımla yaptığım ama kalpten gelen bir ev. Bir saray!
Saray!
Yanında böyle bir fıskiye olan. Bir aristokrat olacağım.
Biz, aristokratlar çalışkan insanlarız. Bu bizim yaşam tarzımız.
Yetmez!
Bu bana göre.
Baksana, Noel ağacını unutmuyor musun meşe aristokratı? Tam vaktidir.
Bunu domuzlar yiyecek.
Böyle bir çaba ile... Kendimi çar olarak kaydettirebilirim!
Kim, örneği var mı? Çarlar arasında? Hiç kimse. Ben ilk olacağım.
Anladın mı? Araba!
Ev... Gerçekten güzel. Kuğular, doldurulmuş hayvanlar.
Ah, bu serveti nasıl da seviyorum!
Bir çar olduğumda yapacağım ilk şey, ilk şey...
...bir piyano almak!
Piyanosuz bir yaşam nedir ki?
Partiler vereceğim.
Yetmez.
Ziyafet dağı.
Ah, sizin şansınıza çar, uçup gitti.
Canın cehenneme!
Dün çar, bugün çar, her gün çar... Bu, çok az.
Ve nedense kendim de çok azım.
Bu yetmez.
Dur! Bunu halledelim.
Dur! Patlayacaksın!
Yetmez!
Öyle mi? Çekiçle yeterince vurdun mu? Evet mi?
Tavşan, bekle! Bekle!
Noel ağacı yok, tavşan yok, hiçbir şey yok.
İlkbahar karşılaşmalarını şimdiden kaybettin.
Piyano, piyano.
Yine de, onun için üzüldüm. SON
Bu, gerçekten son mu?
Son, son... Hepsi suda sona erdi!
Ancak karısı ona izin vermemiş. Onu tekrar Noel ağacı için göndermiş.
"Git" diyor. "Ve bir Noel ağacı olmadan geri gelme."
"Bir Noel ağacı bulduğunda geri gelebilirsin."
Ne orman! Noel ağaçları, Noel ağaçları, hepsi nereye gitti?
Bu bana bir şey hatırlatıyor.
Sen daha önce burada değildin.
Tükürme!
Atasözünü unuttun mu?
Pekâlâ, yakında hatırlarsın.
Evde kimse var mı?
İyi o zaman.
Tımarhane!
Çok küçük.
Dinle, neden efendiyi oynuyorsun? Seni böyle çağıran biri mi vardı?
Kapa çeneni, ahmak!
Şuna bak!
Eski malzemeler. Bazı eşyalar.
Leziz, her neyse, işimize bakalım.
Güzel.
SİGARA İÇİLMEZ. EMNİYET KEMERLERİNİZİ BAĞLAYIN.
Hiçbir şey anlamıyorum.
Üşümüş, canım, karda oturuyor.
Her şeyi sayamazsın.
Ah, senin şu ellerin!
Bak, ökçeler kaçıyor.
Ne meraklı burnun var!
Ne güzel bir boyun atkısı... İdi.
Doymak bilmeyen gözler!
Bu nedir? Bir çeşit tahta.
Tahta olan senin kafan... Fakat kime söylüyorum?
Ve o değnek sihirli. Dikkat!
Ah, kıt akıllı herif.
- Hiçbir şey anlamıyorum! - Yakında anlarsın.
Tersine çevir! Bu şeyi tersine çevir!
Bu oyuncaklar da ne?
İmdat! Yardım edin!
Hayat, bir av kovalamacası gibi.
Bunu daha önce görmüştüm.
Tıraş ol ya da olma ancak bu, Noel ağacı gibi görünmüyor.
Birçok Noel ağacı ve bir sürü de sen var. Fakat zekâları, çok kıt.
Bu değnek olmadan nasıl dönüşeceğim? Şimdi böyle yapıştı kaldı.
Gerçekten kendimde değilim.
Tik-takların dışında her şeyin var.
Yeter! Artık oynamak istemiyorum!
Eve nasıl döneceğim? Ayaklarım yok. Fakat karım evde bekliyor.
Sihirli değnek, buraya gel.
Turnabalığı, gitmeme izin ver, sihirli kelimeyi biliyorum.
Lütfen.
Hey, millet! Bu benim!
Nereye gitti o?
Nerede? Burada bir çeşit ev vardı.
Neden susuyorsun?
Bıktım senden!
Ah bu masallar, ah şu masal anlatıcıları.
Böylece masal sona ermiş. Ama aslında...
...yeniden başlaması için burada hazır bekliyorum.
Üçüncü kez Noel ağacı almak için gitmiş ve bu sefer almış. Ancak çoktan bahar olmuş...
...ve Noel ağacını ormana geri götürmüş.
Çeviren: g i t a r i s y e n
gitarisyen@turkcealtyazi.org